کابوس طاعون نشخوارکنندگان در ایران

دهها راس بز، کل و قوچ وحشی تلف شده در پارکهای مختلف حفاظتشده ایران بیجان افتادهاند؛ با چشمانی باز و جسمی نحیف و لاغر که لاشههایشان به شعلههای آتش سپرده میشود یا در گودالهای عمیق دفن میشوند و اطرافشان را با آهک میپوشانند.

این تصویری است که در یکی دو ماه گذشته در برخی از قدیمیترین شکارگاههای ایران و منطقه شکار ممنوع فعلی دیده میشود؛ از پارک خجیر در منطقه جاجرود و پارک ملی سرخه حصار استان تهران گرفته تا کاوه ده در فیروزکوه، منطقه حفاظتشده هفتاد قله در استان مرکزی و خرمنهسر در طارُم زنجان و ...

سازمان دامپزشکی کشور و سازمان حفاظت محیط زیست اعلام کردهاند دلیل این میزان مرگ و میر ناگهانی در میان حیوانات غیراهلی در این مناطق حفاظتشده، ابتلا به طاعون است. طاعونی که به مرگ سیاه معروف است و نشخوارکنندگان کوچک را درگیر میکند. این مناطق با سالها حفاظت و جلوگیری از شکار صاحب برخی از زیباترین و اصیلترین پستانداران محلی شده بودند. همانها که این روزها دستهدسته و راس به راس از بین میروند.