
اتحادیه اروپا باید از مبارزات ترکیه علیه تروریسم حمایت کند. معافیت ویزای شینگن برای ترکیه به اندازه ای مهم نیست که بخواهد به خاطر آن امنیت ملی و اهداف سیاسی اش را به خطر بیاندازد.
در پی اضافه شدن شرط تغییر قانون آنتی ترور در ترکیه به شروطی که اتحادیه اروپا در ازای معافیت ویزای شینگن برای اینکشور تعیین کرده است، این توافق به مخاطره افتاد. از این اقدام، میتوان با لحنی کاملا ملایم به عنوان "یک حرکت بد" نام برد. اقدامی که از پتانسیل خدشه دار ساختن نقشه راه ترکیه و اتحادیه اروپا برخوردار است. نقشه راهی که با هدف از سرگیری مذاکرات عضویت ترکیه در این اتحادیه و حل بحران پناهجو ارائه شده بود.
ترکیه و اتحادیه اروپا در پی مذاکرات چند ماهه، در زمینه اجرای طرح معافیت ویزای شینگن برای شهروندان ترکیه، به توافق رسیدند. این، بخشی از تدابیری بود که در واکنش به بحران مهاجرت و در چهارچوب نقشه راه ترکیه – اتحادیه اروپا اتخاذ شده بود. ترکیه، از تاریخ 20 مارس، روند قبول مجدد مهاجرینی که از طرق غیرقانونی در تلاش ورود به یونان و دیگر کشورهای اروپایی بودند را آغاز و در ازای آن به موجب طرح "یک به یک" یک سوریه ای را به طور قانونی به اروپا منتقل میکند. در این راستا، درخواست مهاجرت هر کسی که از طریق قانونی اقدام نکند، به طور خودکار حذف میشود.
تدابیر شدیدی که نیروهای گارد ساحلی ترکیه و یونان در طول نوار ساحلی اتخاذ کرده اند، در مقیاس وسیعی مسیر مهاجرت غیرقانونی را مسدود کرد. با نگاهی به ماه اکتبر گذشته خواهیم دید که روزانه بیش از 5 هزار نفر در تلاش مهاجرت غیرقانونی به یونان بودند. این رقم در حال حاضر به 100 نفر در روز کاهش یافته است. توافق قبول مجدد بدون وققه در حال اجراست. اگر چه با ادامه جنگ سوریه مسئله مهاجرت به یک درد مزمن تبدیل شده است، ولی کشورهای اروپایی فشارهای وارده از سوی هزاران مهاجری که از طرق غیرقانونی پا به این کشورها گذاشته اند را دیگر احساس نمیکنند.
معافیت ویزا برای شهروندان ترکیه ای به عنوان بخشی از یک توافق بسیار گسترده، مطرح شده و در سال 2013 به امضا رسید. قراداد در هر حال قرار بود که در ماه اکتبر به مورد اجرا دربیاید. ولی تاریخ اجرای آن برای نشان دادن " حسن نیت " به ماه ژوئن کشیده شد.
ولی اگر اتحادیه اروپا تصور میکند که این لطفی است در حق ترکیه تا بیش از آنچه که بر عهده دارد، انجام دهد، بهتر است یکبار دیگر در این زمینه فکر کند.
ترکیه از معافیت ویزای شینگن استقبال میکند ولی هرگز برای رسیدن به آن امنیت ملی و اهداف سیاسی اش را به خطر نخواهد انداخت. ترکیه باید مدتها پیش بخشی از سیستم ویزای شینگن میبود. در حالی که هزاران کشور از خلیج فارس گرفته تا آمریکای لاتین در این سیستم حضور دارند، عدم دخیل شدن ترکیه در سیستم ویزای اتحادیه اروپا، یکی از خطاهای بزرگ این اتحادیه به شمار میرود. ترکیه کشوری است که دارای قرارداد گمرکی با اتحادیه بوده، مذاکرات مربوط به قبول مجدد مهاجرین با آن ادامه داشته و بیش از 5 میلیون از شهروندان آن در اروپا زندگی میکنند ولی به رغم این، هنوز بخشی از سیستم شینگن به شمار نمیرود، این چه نوع عدالتی است؟ حتی چه نوع منطقی است؟
بدتر از آن، این است که از کشور ترکیه که در چندین جبهه با تروریسم مبارزه میکند میخواهند تا قانون آنتی ترور خود را تغییر دهد. اگر چه ممکن است این موضوع را بتوان به عنوان بخشی از سرفصل های عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا مورد مذاکره قرار داد، ولی ارائه آن به عنوان پیش شرط، یک تصمیم سیاسی بسیار غلط است.
این نیز دلیل بسیار ساده ای دارد. ترکیه با پ ک ک، داعش، جبهه حزب رهایی بخش خلق انقلابی (DHPKC) و دیگر سازمان های تروریستی در حال مبارزه است. طی 8 ماه اخیر، بیش از 400 نیروی امنیتی و غیرنظامی در ترکیه قربانی حملات سازمان های تروریستی شدند و صدها تروریست این سازمان ها نیز به هلاکت رسانده شدند. پ ک ک فقط دیروز، 6 سرباز را در حاکاری و چوکورجا به قتل رساند. دو سرباز دیگر نیز در نتیجه سرنگون سازی یک هلی کوپتر نظامی به شهادت رسیدند. پ ک ک حملات بیشماری را در شهرهای دیاربکر، ماردین، آنکارا و استانبول علیه نیروهای امنیتی و غیرنظامیان ترتیب داده است. تروریستهای داعش نیز مواضع ترکیه را هدف قرار داده و هزاران نفر را به قتل رساندند. شهر کلیس زیر آتش گلوله های راکتی است که از سوی داعش در سوریه پرتاب میشوند.
ترکیه چه از متفقینش آمریکا و اتحادیه اروپا کمک بخواهد و چه نخواهد، در مبارزه با تهدید ترور مصمم است. سوال اصلی در اینجا اینست که وقتی این کشور با تهدیدات امنیتی در اطرافش مواجه است و وقتی با جنگ سوریه، داعش، بحران مهاجر و ترور پ ک ک رو در روست، اروپا چطور میتواند از ترکیه تغییر قانون آنتی ترور را بخواهد؟
آیا اتحادیه میتوانست درخواستهای مشابهی را در پس حملات تروریستی پاریس و بروکسل از کشورهای بلژیک و فرانسه طلب کند؟ این امر حتی موضوع بحث نمیتواند باشد. ما از هر نوع مبارزه این کشورها، با تروریسم دفاع میکنیم. و حق داریم که در راه مبارزه ای که خودمان با تروریسم به پیش میبریم از متفقین غربیمان انتظار حمایت داشته باشیم.
دهها سازمان مرتبط با پ ک ک آزادانه در شهرهای مختلف اروپا فعالیت کرده و به تبلیغات سیاسی میپردازند. هر روز تروریستهای جدیدی به این سازمان ها میپیوندند و پول جمع آوری میکنند. پول های جمع آوری شده را نیز به پ ک ک میفرستند. از اینروست که باید کشورهای اروپایی به جای اعمال فشار به ترکیه در زمینه تروریسم، صادقانه موجودیت پ ک ک در داخل خود را ببینند.
یک آن تصور کنید که چه میشد اگر ترکیه و یا یک کشور مسلمان دیگر به گروه های وابسته به القاعده و داعش اجازه میداد تا به عنوان نهادهای جامعه مدنی اقدام به تبلیغات، جذب تروریست و جمع آوری پول برای این سازمان های تروریستی میکردند؟
ترکیه میخواهد تا به اجرای نقشه راه و کنترل بحران مهاجرت کمک کند.کسب معافیت ویزای شینگن نیز یکی از بخش های عادی این روند به شمار میرود.ولی این هرگز به قیمت به مخاطره انداخته شدن اولویت های امنیت ملی و اهداف سیاسی ترکیه نخواهد بود.
معقول ترین رویکردی که اتحادیه اروپا میتواند از آن پیروی کند نیز حمایت از روند مبارزه با تروریسم در ترکیه است نه درخواست تغییر قانون مبارزه با ترور که نتیجه ای جز جسارت بخشی به گروه های تروریستی و حامیان آنها در اروپا در پی ندارد.
برچسب:
نویسنده: عباسی